WBC

In België heeft waarschijnlijk niemand wakker gelegen van het wereldkampioenschap baseball (World Baseball Classic). De sport niet populair in België noemen is nog een understatement. Maar Japan heeft dus, na de eerste editie, nu ook de tweede editie gewonnen. Japan? Baseball? De sport is hier dan wel erg populair en er zaten dan ook veel mensen via hun gsm (ik mag dat woord eigenlijk niet meer gebruiken van Nathalie) te kijken. Maar wat met de Verenigde Staten dan? De bakermat van het baseball? Wel dat heeft het dus weer niet gehaald. In de halve finale werd het door Japan met 9-4 huiswaarts gestuurd. Toch een beetje pijnlijk vanuit het standpunt van een derde. Zeker omdat ze hun eigen competitie 'World Series' noemen. Maar de vraag is of de Amerikanen er wakker van liggen. Hun eigen competitie zal wel nog altijd de sterkte zijn, en wat wil een mens meer?

Most people have probably not really followed the World Baseball Classic: the world championship for baseball. The countries were baseball is popular are rather limited, but in Japan they are crazy about it. Many people were watching television screens on the street or watching the games on their cell phones. They saw Japan winning the second edition, after winning the first one 3 years ago. Japan? Not the USA? the birthplace of baseball? The country were they call the post season championship series 'World Series'. The same. Japan sent them home with 9-4. The question is if Americans actually care about the World championship, since their competition is probably still the strongest in the world.

Laundry frustration

Japan and technology? Yeah great...

I hate it that in our apartment we can only wash our clothes with cold water... It's almost impossible to remove stains from clothes, unless I do some hand-washing which I by the way hate to do. I heard that it is common that they don't use hot water (it saves money and electricity...)

I haat het dat de wasmachine in ons appartement enkel een aansluiting heeft op koud water. Op die manier is het bijna onmogelijk om de was op een deftige manier te doen. En vlekken uit kleren krijgen zit er zeker niet in, tenzij ik handwas doe. Het is trouwens niet zo ongewoon om met koud water te wassen in Japan (het bespaard geld en elektriciteit...)

Teaching English

Zondag mijn eerste lesje gegeven aan een Japanner die in zijn bedrijf engels als voertaal heeft. Je kan je al afvragen wat heeft die gast nog te leren. Wel niet veel eigenlijk. Zijn niveau was goed. Al moet ik zeggen dat hij soms tussen zijn tanden praatte en foutjes maakte. Eigenlijk was het iemand die carrière wil maken. Hij heeft onder andere een Belgische baas die héél belangrijk blijkt te zijn. Zijn baas spreekt geen Vlaams maar wel Frans. En zijn probleem is dat hij het engels van zijn baas niet verstaat :o) Zijn baas spreekt namelijk engels met een zwaar frans accent.
Conclusie: ik sprak te duidelijk engels.. ;o) Hij wou iemand die hetzelfde slechte engels als zijn baas sprak. Want aan zijn baas durft hij niet te zeggen "wat zeg je?" en aan mij zou hij dat wel durven...

On Sunday I gave my first English lesson. My student was a Japanese guy. He works in the financial world and earns a lot of money. He definitely wants to make it. At his company the official language is English. Yeah, I see you wondering, why does he need a teacher? Well his English level was good. Tough he was sometimes hard to understand and made small mistakes. One of his bosses is a Belgian guy, who seems to be a key figure for the company and him. This Belgian boss doesn't speak Flemish, but French. And his problem is that he doesn't understand his boss :o) because his boss speaks English with a heavy French accent.
Conclusion: my English was too good and understandable. He needs a 'teacher' who has the same accent as his boss. Because to his boss he doesn't dare to say "I don't understand what you're saying"...

cell phone part 2

Toen we ons eindelijk een Japanse gsm hadden aangeschaft, was er toch ergens een half gevoel dat we er een beetje ingeluisd waren. We hadden immers een andere operator en tarief plan, dan we voordien hadden besproken. Maar om onze aankoop te vieren mochten we een lotje trekken van de Kerst tombola. Nathalie won snoepjes en ik trok een papiertje met 'DS' erop. De verkoopster werd bijna gek van enthousiasme :'DS, sugoi ne'. Maar ik stond er een beetje vertwijfeld bij want ik had geen idee waarom DS een aanleiding tot zoveel vreugde kon zijn. Het bleek een Nintendo DS te zijn en voor het eerst in mijn leven had ik echt eens geluk met een loterij achtig iets. Nu de vreugde is al wat getemperd, want ik heb eigenlijk geen idee wat ik met dat ding moet aanvangen. Als er dus iemand tips heeft voor leuke applicaties of spelletjes voor een Nintendo DS, laat het mij gerust weten, want zo'n DS die maar wat stof ligt te vergaren in de kast is niet echt een zicht.


After we bought the phones, we got to pick a lot from a lucky box. Nathalie won some sweets but I got a paper with 'DS' written on it. I had no idea what it was, but apparently it was enough to make the cell phone woman very excited. It turned out to be a Nintendo DS. Now that I am over my initial excitement for finally winning something decent, I have no clue as to what to do with it. Sure it can take pictures but I already have a camera. So here is my call to anyone who can tell me what fun or useful games and applications there exist for this thing, since its primary occupation for now is collecting dust in the cupboard.

cell phone part 1

Japan is een beetje anders qua gsm dan België. Eerst en vooral gebruiken ze er geen gsm's. Gsm is een wereldwijde standaard maar niet in Japan. De reden is dat ze lange tijd voor waren op ons. Eigenlijk heeft elke operator er wel een lichtjes verschillend systeem zodat je je mobiele telefoon voor de ene operator niet kan gebruiken bij een andere. Bovendien word je onmiddellijk verbonden aan een tweejaarjaarlijks contract dus veranderen doe je zowieso niet zomaar. Je naam wordt zelfs aan je toestel verbonden dus gewoon even een simkaart versteken kan rekenen op wat werkbrauwgefrons. Geen wet tegen koppelverkoop. Onze gsm heeft naast de mogelijkheid om te bellen en te e-mailen, ook functies zoals Internet, Tv en GPS. Zeker in België kan je gsm's kopen die dat kunnen, maar hier is het al ingeburgerd. Hoewel het nog te bezien is hoe vaak we al die functies gaan gebruiken. Geen sms en een beperkt aantal karakters (hoe middeleeuws). Neen, hier sturen ze volwaardige emails naar elkaars mobiel toestel. Die stuur je niet naar het telefoonnummer maar naar een ... e-mailadres horende bij je telefoon.

Japan differs a bit from Belgium regarding cell phones. A basic cell phone comes with (at least ours) calling ability and e-mail. The idea of having a limited amount of characters at your disposal (sms) is laughable. But also GPS, streaming TV and internet are included. Not so special perhaps, but in Japan they are heavily used by most. Of course you pay for the service, it remains to be seen if we will use all these services. Since you can send and receive emails you do not only get a phone number attached to your phone but also an e-mail address. And when I say attached to your cell phone, then I really mean attached to your cell phone. We bought a cell phone with our names attached to it and even simple SIM card swapping will raise some eyebrows. A two year contract will tighten the bonds between you and the operator, not to mention the fact that different operators use a slightly different technology, so you can forget about going to another operator and hoping to use your same old precious phone. There are probably ways around it... but for one year we will hopefully be happy with the cell phones we actually have.

a snowy train ride

Je kunt video's kopen van treinritten. Ooit heb ik er een gezien en er is dus geen verhaal, geen commentaarstem. Enkel de camera die de reis van de trein volgt.
Ik het mijn eigen versie gemaakt, maar helaas is het 500MB, anders had ik het zeker toegevoegd.
Om jullie toch een idee te geven, heb ik een alternatief filmpje erop gezet. Korter, minder spannend en gefilmd met iets wat je jammer genoeg niet meer kunt beschrijven als een vaste hand. Edoch, enjoy the ride.



This video is not for the impatient and your patience won't be rewarded at all in the end. It portrays a shaky capture of a train ride in Japan. I have a better, more stable and longer version of it, but it is too big to put here. If you are interested in seeing it, just ask. I don't expect much response though (read none at all). You can actually buy videos of famous train rides (as the Trans-Siberian Express) filmed like this. This is rather an excuse than a recommendation.

Yamonote-sen

Mensen hebben vaak de neiging om te overdrijven. Nog meer heb ik de indruk, als het over reisverhalen gaat. Ik heb wel alleen maar anekdotisch bewijs. Ik schreef me zelf daarentegen een soort nuchterheid toe. Dus toen mensen in het begin vroegen hoe groot Tokyo wel niet was...dan begon ik steevast over de Yamanote line. "Dat is een spoorlijn die rond Tokyo gaat. Maar elke stop is eigenlijk al een nieuw stadscentrum. Dus die cirkellijn die bijna alle belangrijke centra aandoet (bovenste foto), die heeft wel een straal van 20 km." Toen ik doorhad dat ik straal en diameter door elkaar haalde, veranderde ik mijn verhaal naar een straal van 10 km. Maar nog bleef er een soort ongeloof bij de aanhoorders hoorbaar dus heb ik het maar eens gecontroleerd. En wat blijkt? De totale afstand die de trein aflegt is zo'n 35 km. Wat neerkomt op een straal van 5 km als het echt een cirkellijn was of al vier keer zo weinig als de initiële versie. Maar de echte vorm zie je in onderstaande foto en de afstand in oost-west richting is zo'n 6 km is. Een uurtje wandelen dus om van het westelijk centrum van Tokyo (Shinjuku) naar het oostelijk te geraken (Tokyo). Dat lijkt eigenlijk heel wandelbaar voor een stad waar alles te ver van elkaar lijkt te liggen.


I am guilty or rather I am as bad as everybody else if they want to get their point across. They exaggerate. When people wanted to know how big Tokyo was, I'd tell them about the Yamanote-line. I would say something like: "Well, you know, Tokyo is so big, that there is a circle line connecting all the major centres (top picture). Every centre is a big city by itself and the radius of this circle is around 20 km." Then I realized that I was mixing up radius and diameter, so the next person who asked, got a story where the radius was only 10 km. Still, I heard some disbelief on the other side of the phone so I decided to verify my own story. It turns out that the loop (yes, that part was true) has a length of 35 km. This would imply a radius of 5 km if it were a perfect circle. It is not and you can see the real shape drawn on a Tokyo map above. The distance from west to east from Shinjuku to Tokyo (indeed one center of Tokyo is just called Tokyo) is 6 km. Or one hour walking. Which, if I am honest, seems not so impossible to walk at all. Perhaps something to verify once it gets a bit warmer.